सागर पण्डित ,काठमाडौं ।
अहिले नेपालको निजामती क्षेत्रमा एउटा नाम निकै चर्चामा छ— आरती न्यौपाने। कारण, उनले केवल सहसचिव पदमा नाम निकालिन् भन्ने मात्रै होइन, उनले सिंगो युवा पुस्तालाई एउटा गहिरो सन्देश दिएकी छन्— “मेहनत, क्षमता र आत्मविश्वास भए स्वदेशमै बसेर पनि ठूलो सपना पूरा गर्न सकिन्छ।”
लोक सेवा आयोगले मंगलबार सार्वजनिक गरेको नेपाल प्रशासन सेवातर्फ सहसचिव पदको नतिजामा आरती न्यौपाने खुला महिला प्रतिस्पर्धाबाट सिफारिस भएसँगै उनी सम्भवत: नेपालको निजामती इतिहासमै सबैभन्दा कम उमेरमा खुला प्रतिस्पर्धाबाट सहसचिव बन्ने महिला बनेकी छन्।
३१ वर्षको उमेरमै नीतिगत तहको अत्यन्त जिम्मेवार पदमा पुग्नु आफैंमा असाधारण उपलब्धि हो। यही कारण अहिले सामाजिक सञ्जालदेखि प्रशासनिक वृत्तसम्म उनको चौतर्फी प्रशंसा भइरहेको छ।
आजको पुस्तामा विदेशप्रतिको आकर्षण तीव्र छ। उच्च शिक्षा हासिल गरेपछि धेरै युवायुवती उतै भविष्य खोज्न चाहन्छन्। तर आरतीको यात्रा फरक बन्यो। उनले जेनेभाबाट इन्टरनेशनल रिलेसन (आईआर) मा स्नातकोत्तर अध्ययन पूरा गरिन्, तर विदेशी अवसरलाई प्राथमिकता दिइनन्। उनी नेपाल फर्किइन्— आफ्नै देशको सेवा गर्ने उद्देश्यसहित।
उनको यही निर्णय अहिले हजारौं युवाका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेको छ।
किनकि उनले देखाइदिएकी छन्— देशभित्रै बसेर पनि उत्कृष्ट भविष्य निर्माण गर्न सकिन्छ।
आरतीको निजामती यात्रा पनि असाधारण छ।
२०७५ सालमा २४ वर्षको उमेरमा शाखा अधिकृतका रूपमा निजामती सेवामा प्रवेश गरेकी उनी पाँच वर्षमै उपसचिव बनिन्। अझ रोचक कुरा त के भने, उनले पहिलो प्रयासमै उपसचिव परीक्षा उत्तीर्ण गरेकी थिइन्। त्यसको दुई वर्ष नपुग्दै सहसचिव पदमा सिफारिस भइन्।
यसरी हेर्दा, आरतीको यात्रा केवल पदोन्नतिको यात्रा होइन; यो निरन्तर मेहनत, अनुशासन र लक्ष्यप्रतिको दृढ विश्वासको परिणाम हो।
आरतीको सफलताको पछाडि परिवारको प्रेरणा पनि उत्तिकै महत्वपूर्ण देखिन्छ। उनका पिता शिवराम न्यौपाने निजामती क्षेत्रमा इमान्दार र सक्षम प्रशासकका रूपमा परिचित नाम हुन्। उनी गत वर्ष मात्रै ५८ वर्षे उमेरहदका कारण सेवाबाट अवकाश भएका थिए।
छोरीलाई निजामती सेवामा आउन प्रेरित गर्ने व्यक्ति पनि उनै पिता थिए।
शिवराम न्यौपाने सम्झिन्छन्—
“सानैदेखि आरती पढाइमा अब्बल थिइन्। विद्यालय र कलेजमा प्रायः छात्रवृत्ति पाउँथिन्। मैले एकपटक ‘सहसचिवमा पनि प्रयास गर्ने कि’ भनेर भनेको थिएँ। उनले त्यो सुझावलाई लक्ष्य बनाइन् र आज परिणामले नयाँ इतिहास बनाएको छ।”
आरतीको सफलताले अहिले अर्को महत्वपूर्ण बहस पनि जन्माएको छ— नेपालका सक्षम युवाहरू विदेशिनैपर्छ भन्ने मानसिकता कति सही हो ?
किनकि आरतीले उच्च शिक्षा विदेशबाट हासिल गरिन्, विश्वस्तरीय ‘एक्सपोजर पनि पाइन्, तर अन्ततः आफ्नो ज्ञान र क्षमता आफ्नै देशका लागि प्रयोग गर्ने बाटो रोजिन्। यही कारण उनको सफलता केवल व्यक्तिगत उपलब्धिमा सीमित छैन; यो स्वदेशमै सम्भावना देख्न चाहने युवा पुस्ताको आत्मविश्वास पनि हो।
निजामती क्षेत्रमा पछिल्लो समय बढ्दो निराशा, आलोचना र अविश्वासबीच आरतीजस्ता नयाँ पुस्ताका सक्षम र ऊर्जाशील अधिकारीहरूको आगमनले आशा जगाएको छ।
उनी अब केवल एक सहसचिव होइनन्, धेरै युवाका लागि “रोल मोडल” बनेकी छन्।
उनको यात्राले एउटा स्पष्ट सन्देश दिन्छ—
सपना ठूलो हुनुपर्छ, मेहनत निरन्तर हुनुपर्छ, अनि सफलता उमेरले होइन, क्षमता र समर्पणले तय गर्छ।
अब अपेक्षा एउटै छ—
आरती न्यौपानेले आफ्नो क्षमता, इमान्दारिता र दूरदृष्टिमार्फत निजामती सेवाको साख अझ उँचो बनाउँदै सुशासन, विकास र नागरिकमैत्री प्रशासनको उदाहरण प्रस्तुत गरून्।
उनको यो सफलता केवल एउटा व्यक्तिगत उपलब्धि होइन, नयाँ पुस्ताको सम्भावना र स्वदेशप्रतिको विश्वासको उज्यालो संकेत पनि हो।
